ANDERE DIEREN

KATTEN

We hebben altijd katten gehad, vaak een paar tegelijk, en ook 3x een nestje. In 1978 kwam als eerste Katja, een hele lieve, aanhankelijke poes. Zo kwam zij waarschuwen als onze dochters als baby huilden en wij niet direct reageerden! Zij is bijna 18 jaar geworden, een record!

   Katja

De meeste kittens zijn weggegeven, een aantal katten is overleden en een aantal is zomaar verdwenen... Heel vervelend, je blijft roepen, zoeken en hopen...het went nooit! Broertje hebben we zelf gehouden want die was niet helemaal 'goed' (waarschijnlijk door zuurstofgebrek bij de geboorte). Een maf beest, maar hij kon heel goed muizen en ratten vangen, een must hier! Hij is nog een stuk van zijn staart kwijtgeraakt, waarschijnlijk heeft hij in een konijnenklem vastgezeten...
Helaas hebben we hem op bijna 9-jarige leeftijd laten inslapen vanwege ernstige epilepsie.

   Broertje

Tussendoor kwam er ook wel eens eentje aanlopen, plek zat. Eén presteerde het zelfs om een tijdje  te blijven, een nestje te krijgen en 2 weken later te vertrekken...daar zat ik dus, 6 à 7 keer per dag met een spuitje en flesje om dat grut, 3 stuks, groot te krijgen (is gelukt).

   Brammetje

Soms was het voor anderen ivm vakantie een wegwerpartikel en voor ons een gevonden voorwerp...

 
Cassie (voluit Casanova)

Cassie, zomer 2011 door Renske gevonden in een doos langs de weg, was een lief, fijn katertje. Hij ving heel wat muizen en vrat ook Broertjes eten op als hij de kans kreeg. Werd hierdoor wel wat dik en ging op dieet. Dat hielp niet...Wat wel hielp was de bevalling van 4 kittens...Cassie bleek dus een poes te zijn...! Helaas is Cassie op zoek gegaan naar Broertje en niet meer teruggekomen. Inmiddels loopt er nu een rode kater (Roy) rond want zoals al eerder gezegd: we kunnen hier niet zonder!

Kittens in huis leveren heel veel leuke plaatjes op, je kunt ze overal, op de gekste plekjes, tegenkomen... Hier een paar voorbeelden:

   Zo lief hè...
 

HERTEN

Toen we het huis kochten, liepen er 4 damherten in de bijbehorende wei. De herten en de pony konden gelukkig goed met elkaar overweg. We hebben er eentje na een paar jaar moeten laten inslapen, ze was al oud en ernstig ziek. Een tweede is op een dag ontsnapt (gebeurde wel vaker, soms allemaal tegelijk, maar ze kwamen graag terug voor een boterham). Deze vertrok alleen en dwaalde hier in de omgeving rond. Dat was best gevaarlijk want ze stond ook wel eens midden op de weg. Het lukte helaas niet om haar weer naar huis te lokken, ik heb wat keren rondgefietst met een halfje brood achterop...Dus de politie maar verwittigd want wij waren verantwoordelijk. Deze stelde voor een dierenarts in te schakelen die met een verdovingsgeweer mocht schieten. Deze wilde wel komen, maar vreesde dat we haar, na een week vrijheid, niet meer achter het hek zouden kunnen houden. Ze zou telkens weer proberen te ontsnappen.Volgende advies van de politie: "Bel de jachtvereniging van het dorp waar het bos bij hoort, en zeg maar dat ze van ons toestemming hebben om te jagen" (het was nl. géén jachtseizoen en zonder toestemming zou het stropen zijn; zelf hadden we hierin niets te vertellen). Nou, toen begon de ellende pas goed....Ze liep dan weer hier, dan weer daar en stak daardoor steeds een gemeentegrens over. En het is jagers van het ene dorp ten strengste verboden te jagen op grondgebied van een ander dorp. Het heeft ruim 5 weken geduurd voordat ik bericht kreeg dat ze "in de vriezer" lag. Je zult wel begrijpen dat wij  het vlees niet wilden hebben...

  

De twee overgebleven herten hebben tot januari 2011 in de wei gelopen. Ze waren inmiddels bejaard, ca. 20 jaar oud. De één liep al tijden kreupel, de ander had 2 flinke gezwellen aan haar hals. Behandeling door een dierenarts was eigenlijk geen optie, dan moesten ze eerst door een schot verdoofd worden met alle risico's van dien.Toen er laatst  in 2 weken tijd eentje 2 maal wist te ontsnappen (ze groef zich gewoon onder het gaas door) heb ik, hoewel ze zelf weer terugkwam, toch maar de plaatselijke jagers gebeld...Einde hertentijdperk...

KIPPEN

Ook liepen er al 5 kippen en een haan (Barnevelders) rond in een eigen ren met hok. Dit leverde dagelijks verse eieren op en elk jaar een paar kuikens. Inmiddels hebben ze een nieuw hok en kunnen ze door de hele wei scharrelen. De kippen en haan van toen zijn er niet meer, maar er lopen genoeg nakomelingen rond.